sumusulpot muli si pamela sa kanyang blag para mag pagpag ng agiw, magpunas ng alikabok at mag ispray ng baygon dahil madaming lamok! hek hek hek!

mahirap talaga magbisibisihan lalo na kung di ka sanay. nakakapagod mag pretend magaral lalo na kung alawans lang talaga habol mo! hek hek! parang ang tamad tamad e nuh. di naman. islayt lang! hek hek!

matagal tagal din akong di nakakadalaw sa aking blag at di nakakasagot sa panlalait ng mga asungot dyan (tamaan umaray!). kailangan ko po kasing suportahan ang nalalabing brain cells sa aking utak dahil medyo pumapalya na. hek hek! amfufu na yan ang dami dami eksam me projects pah!

ilang araw na lang e birthday na ng aking butihing ina na ngaun pa lang e nagpapahiwatig na ng gusto nyang gip! nilibre ko na sya ng sapatos saka damit at sabi ko gip ko na yun sa kanya. pero gusto nya talagang palitan yung relos nya. sira na kasi. kaya nga binigay ko sa kanya yung free na relos ng nagpamember ako sa wellcom e. tayp naman nya at isinusuot ngaun, yun nga lang nangangati sya kapag pinawisan.

so ng mapadaan ako sa may es em ay tumingin tingin ako ng relos. citizen kasi yung tatak ng relos nina mama nuon pa. dinadayo pa nila yun sa ongpin kasi nga mura. e kaso takot ako pumunta dun magisa. sakto namang may sale sila. 12% off daw. tingin tingin lang ako dapat e. kasi nga nabilhan ko na si mama ng gip. pero ewan ko ba. babae naman yung tindera. bakit naisipan kong bilhin yung relos. hek hek! ngaun ko lang niregaluhan ng mahal talaga ang mama ko. dati kasi bigyan ko lang sya keyk e. pero ngaun malaki talaga nagastos ko. saka alam ko na di pa ko tapos sa ganun. sa bday nya itretreat ko pa sya ng keyk malamang!

aminado akong hirap kong kontrolin ang gastos ko kapag para na sa pamilya ko. nuknukan ako ng kuripot pero kapag ganitong okasyon na may bertdey o kaya e pasko, halos maubos ang ipon ko. wala pa akong permanenteng trabaho para magpakagalante sabi nga nila pero ewan ko ba. ni katiting na panghihinayang sa pera ala akong naramdaman. kahit madoble doble ang regalo ko sa kanila.

para sa mga nakakabasa... hindi po ako nagpapautang nililinaw ko lang! malas yan negosyo! hek hek! juk! ala ako masulat kaya yan na lang muna.

legal naman ang koneksyon namin. nagbabayad naman kami ng sakto at nasa oras. mas maaga pa nga minsan e! pagpapapalit lang ng service entrance wire kailangan ka pang tarayan?! amfufu!

nagkakaproblema kasi kami sa kuryente namin kaya pinapuntahan namin sa tauhan ng meralco para macheck ang linya. ginupit gupit lang yung wire tapos sabi yun nga, magrequest kami na papalitan yung service entrance wire kasi masyado ng luma at baka magkasunog pa. sa tanda ng bahay na to nina ama madali itong ma aabo kung masusunog. gawa kasi sa kahoy.

so ang pamela e nilakad naman agad sa meralco branch dito ang kinakailangan. amfufu di daw sila ang gumagawa nun sabi nung babaeng ubod ng sungit dun sa meralco caloocan branch. di ko naman sinabing sya gagawa e! iproprocess lang naman nya request ko! efal na yun! kulang na lang isampal ko sa kanya yung bill namin e. ang laki laki ng binabayaran tapos ganung serbisyo ibibigay sayo. hindi naman kami nambabalasubas noh! laging on time bayad namin! saka ala ba silang concern kung pagmulan ng sunog yun?!

pasalamat sya at nakasimba ako kaninang umaga sa quiapo. kahit papano e pinilit kong wag makagawa ng kasalanan. hay sori po lord! siguro nga apektado lang sya dun sa balitang magrerefund ang meralco. hek hek hek!

inpeyrnes napagalaman ko na pwedeng di rin pala libre yung pagpapalit ng ganun. ewan ko ba e wire lang naman yun pero isusurvey pa daw at baka may kailangan pa kaming bayaran. hay buhay! ang dami mo talagang matatamasang benepisyo sa bansang ito!

kapag akoy bagong gising at gutom at walang nakahaing pagkain kung saan saan naglalakbay ang aking gunita. kung anu ano ang aking naiisip. mga katanungang minsan sa akin ay nagiging palaisipan. ikaw kaya. ano sa palagay mo ang isasagot mo sa mga tanong na babanggitin ko. ito yung mga tanong na nagpapaisip sa akin ng ubod ng lalim kung sakaling ang mga nabanggit na choices lamang ang pwedeng pagpilian.

1. kung papalitan ang balat mo sa buong katawan, anong ipapalit mo? balat sa siko o balat sa talampakan?
2. kung magiging materyal na bagay ka, ano ka? toilet paper o sanitary napkin?
3. isa lang ang kilay mo. saan mo ilalagay? left o right?
4. maliban sa buhok at kuko, anong parte ng iyong katawan ang nais mong patuloy na humaba?
5. kung walo na lang ang buhok mo sa ulo, gusto mo bang sama sama sila o hiwa hiwalay?

sakit sa ulo kung papatulan e noh? hek hek! kaya sabi ko na bawal akong magutom eh!

badtrip! sakit ng lalamunan ko! huhuhu! tas kagabi pa ko kahol ng kahol. aktwali nung sang araw pa. amfufu! sakit na ng dibdib ko. sabi na e! sama sakin ang "kanser istik" (ibig sabihin yosi sa bokabolaryo ni bokalz jed)

amfufu tong palawit sa selpon na binigay sakin ni syoti. masyado palang iskandaloso! kumikutikutitap sa tuwing me darating na message. sa tinagal tagal ko na ding pag seselpon ngaun lang ako nagkaron ng ganito. aktwali buy one teyk one kasi. tas yung isa binigay ni syoti sa syota nya. tas yung isa akin na daw. kafal pa nga ng mukha nun kasi papabayad pa! amf! dagukan ko nga! hek hek hek!

since napaguusapan na din ang selpon, may kaechosan na naman akong pinasok. wakekeke! klik mo lang >> ito << para makita mo ang bago kong kinaaadikan! hek hek! kasalukuyan akong nag dodownload ng nokia theme maker kaso 72 mb! para sa kompyuter kong de uling na tumatakbo via dsl (dial sa landline) e aabutin ako ng siyam siyam para makumpleto to. kaya pagtyagaan na lang po sana ang aking nakayanan gawin habang ala pa ko nun.

heka akoy magaayus na at me klase pa ko. amfufu bakit ba sa umaga lalong masakit ang lalamunan! parang me buhangin tas me mga talangkang gumagapang! huhuhu! amfufung buhay to!

people think they know me. but how can they when im barely getting to know "me"? for the first time im living life for me not for anybody. sorry if thats hell for you. id rather be hated for who i am than be loved for who i am not.

life is full of struggles but its not about waiting for d storm to pass. its about learning to dance in d rain. ive learned that it only takes a moment for everything to change. we learn, we live, we move on... regrets only allow us to dwell on the past. yeah "past is past" but sumtimes our pasts tends to bite us in d ass when least expected so be ready.

people have perceptions of me. get to know me first before u judge me. you never know... u might just love me. for those of u who dont, then just envy me from afar. haha!

im a firm believer that everything happens for a reason. if your not willing to risk it all then u dont want it bad enuf. and as i usually say, if u cant handle me at my worst, u dont deserve me at my best.

this duo is such an awfull combination for me.
lots of f*ckin sh*t happen...

this entry dedicated to d blogger who wields his pen.

(sabi sau di bagay sakin mag ingles eh! amfufu ka talaga! hek hek hek!)

kanina nag istarbaks kami ng klasmeyt/tropa ko na sina yuritot at aris. amf napasama ako sa mga sunog baga! ang masaya dun me yosi sila pero walang lighter! sabagay istayl kasi nila yun lalo na kung me magandang tsiks na tumutungga ng kape at nagyoyosi din sa istarbaks. syempre hihiram sila sabay pakyut. madalas tablado lang pero ewan ko ba kung bakit kapag si pareng yuri ang kumana me kasunod na nangyayari! wakekeke! iba na talaga nagagawa ng dimpols uu.

at dahil wala silang lighter, at wala din naman nakatambay sa istarbaks kanina kaya ala sila mahiraman, inutusan ako ng mga mokong. as in utos ah! alang pakiusap. ang gegentleman nuh?! at since libre naman daw ang oatmeal cookie ko eh nagpauto na din ako. makakatipid din ako ng almost 40 pesos nun e! hek hek!

so punta ko ng 7-11 at ibinili sila ng lighter. pagbalik ko napakahusay! mukha na silang mga pugon na bumubuga ng usok. amfufu me seksing nagyoyosi dun sa kabilang table. magaling! buti na lang at andun na din ang pinaorder kong cafe mocha at yung libre nilang cookie sakin. shempre otistik mode na si yuritot nun. bumabangka na ke miss seksi. amfufu! fine arts daw course nya! kahapon nga masscom e! amfufu! depende kasi sa course ng babaeng kausap nya course nya e! hek hek! pero inpeyrnes epektib. natapos ang lunch break namin na may bago na naman syang ka teksmeyt! apir!

paguwi ko shempre kinalikot ko bulsa ng bag ko. dun ko kasi nilalagay madalas yung mga sukling pera ko. andun din yung lighter na binili ko. inpeyrnes, last yr tumigil na ko magyosi pero pagbukas ng drawer ko tumambad sa akin ang mga lighter na nakolekta ko ng nagyoyosi pa ko. bukod pa dyan yung may 3 piraso na naarbor sakin ng mga katropa ko saka yung 2 pa na sosyalin ang dating na kinuha ng kuya ko at ng ate ko at yung isang green flame na ninenok ng utol ko.

halo halo na yan. sa pagkakatanda ko yung may umiilaw na star kapag binuksan e galing lighters galore ung isang bakal pa sa taas galing sa penshoppe, yung blue sa baba galing bench, yung iba criket na nabili ko sa kung saan at yung puti sa baba naharbat ko sa katropa ko. ituloy ko na din kaya pangongolekta ko ng lighter?! hek hek!

Learn to CARE

Learn to SMILE

Learn to CRY

Learn to GIVE

Learn to FORGIVE

Learn to SHARE

Learn to TRUST

Learn to LOVE

and most important of them all

Learn to ADMIT...

na CUTE AKO!

bawal slow learner! ang kumontra panget! wakocoke! pis! apir!

as per request ni yukitot. eto lang yung piktyurs na nasa cam ko e. yung mga bago na ke ate pa. post ko na lang neks taym.

presenting ang aming munting prinsesitang si sara na kyut na kyut manang mana sa titang maganda! ang kumontra magkakapigsa sa ulo tas magiging poknat! wakocoke!

sa ngayon nasa amin ang 2 kong pamangkin. bali anak ng pinsan ko yun na nagbabakasyon dito galing ng amerika. syempre medyo namulat sa kultura ng kano kaya naisip ko na alamin kung kahit papano ba e natuto sila ng magandang asal.

kaya kaninang breakfast binigyan ko sila ng tig isang baso ng gatas sabay tanong. "o what will you say?"

kinuha ng 2 bata yung gatas nila sabay taas ng baso at sabing "tagay tita!"

amfufu! dagukan ko sana kaso bata eh!